nigara-johanna-main_slider   


 

JOHANNA KERN

(pełne nazwisko: Johanna Kern-Wronikowski) – kanadyjska producentka filmowa, reżyser, scenarzystka, kilkakrotnie nagradzana pisarka, przedsiębiorca i mentorka rozwoju.

Johanna Kern urodziła i wychowała się w Polsce, gdzie uczęszczała najpierw do Liceum Sztuk Plastycznych w Kielcach, a później została adeptką sztuki teatralnej w Państwowym Teatrze Lalki i Aktora „Kubuś”, także w Kielcach. Po opuszczeniu Polski, w 1985 roku, przebywała przez kilka lat w Niemczech Zachodnich, następnie przeprowadziła się do Toronto w Kanadzie, gdzie kontynuowała pracę jako zawodowa aktorka, a później  – po ukończeniu z wyróżnieniem wydziału filmowego na Ryerson Polytechnic University w Toronto – jako reżyser i producent filmowy. 

Obecnie nadal mieszka w Toronto wraz ze swoim mężem Patrickiem. W następstwie niezwykłych wydarzeń, które radykalnie zmieniły jej podejście do spraw zawodowych i osobistych, od wielu lat doradza i prowadzi konsultacje dotyczące zdrowia, duchowości, problemów emocjonalnych, rodzinnych, związków, życia i śmierci oraz kariery zawodowej.

W 1993 r. Johanna Kern zaczęła doświadczać spontanicznych transów, w których przenosiła się do starożytnej świątyni, gdzie otrzymywała nauki od starożytnego Mistrza. W tamtych czasach nie było łatwego dostępu do Internetu i nie było wystarczająco dużo informacji, które mogłaby znaleźć i które mogłyby pomóc jej zrozumieć to, co jej się przydarzało. Bała się. A jednak uznała, że nie ma innego wyjścia, jak zaakceptować swoje przeznaczenie i wejść na nową ścieżkę, która właśnie zaczęła się przed nią rozwijać. Wymagało to dużo odwagi i zaufania, by dokonać przeskoku ze swojego codziennego życia, wypełnionego po brzegi planami i zadaniami, i pójść za głosem powołania.

Oto w jaki sposób Iwona Majewska-Opiełka – psycholog i autorka wielu książek, wspomina swoje spotkanie z Johanną Kern w Toronto i mówi o jej pierwszej książce Mistrz i Zielonooka Nadzieja” :

“Kiedy Johanna Kern na sesji terapeutycznej opowiedziała mi o swoich doznaniach, nie od razu w nie uwierzyłam. Była połowa lat 90-tych ubiegłego wieku. Nikt wtedy nie mówił głośno o alternatywnych światach. Przyglądałam się jej zatem, szukając mistyfikacji lub zaburzeń świadomości czy percepcji. Nie znajdowałam. A kiedy przeczytałam jej spójne, mądre a jednocześnie proste i intuicyjnie prawdziwe zapiski, pomyślałam sobie, że taka młoda osoba bez dyplomu z fizyki czy filozofii nie mogła tego stworzyć. Podobnie czułam czytając Kurs Cudów. Uznałam, że wiedza ta musi pochodzić z innego źródła. Z wyższego, bardziej rozumnego. Jej pierwsza książka jest piękną historią i teorią ujętą w lekką formę. Niech nas nie zwiedzie ta forma, docierajmy do sedna nauk w niej zawartych. Jest w nich mądrość i nadzieja. Jest też miłość, z której niemal wyłącznie składa się Autorka. Poznając ją, trzeba ją po prostu kochać. Jestem przekonana, że lektura książki Mistrz i Zielonooka Nadzieja”  okaże się fascynująca i transformująca życie każdego Czytelnika.”

Nauki, które Johanna Kern otrzymywała w głębokich transach, zbiegały się z jej doświadczeniami życia codziennego, zarówno w życiu osobistym, jak i zawodowym. Były zaprojektowane w ten sposób, bo mogła w pełni ich doświadczyć, a nie tylko zdobywać wiedzę intelektualnie za pomocą umysłu. Dały jej one odpowiedzi na najważniejsze pytania, jakie ludzie stawiają sobie od wieków, i dały jej nowe spojrzenie na wszystko, co uważamy za kluczowe – nas samych, nasze pochodzenie i cel naszego istnienia:

od tego, czym jest nasza egzystencja, do tego, jak osiągnąć prawdziwe szczęście, sukces, moc, obfitość oraz wolność od wszelkich ograniczeń; od tego, jak nasze myśli funkcjonują w polu energii, którego wszyscy jesteśmy częścią, do tego, jakie jest znaczenie i charakter ducha, materii, życia, śmierci i czym tak naprawdę jest Cykliczne Koło Tworzenia,

W 2013 r. Johanna Kern opublikowała w j. angielskim pierwsze wydanie zbioru swoich wspomnień i niektóre lekcje, jakie otrzymała w swoich transach po tytułemMistrz i Zielonooka Nadzieja” , opierając się na pamiętniku, który prowadziła przez wszystkie te lata – nie była pewna, czy dobrze robi. Jej profesjonalna kariera filmowca nabierała rozpędu i obawiała się, że jej nietypowa historia może tej karierze zaszkodzić.

Ku jej zdziwieniu, nic takiego się nie stało. Co więcej, jej historia zyskała międzynarodowy rozgłos i uznanie w Ameryce Północnej i Europie, otrzymując wyróżnienia na międzynarodowych festiwalach książek w Nowym Jorku i San Francisco oraz referencje od trzech światowej klasy ekspertów:

  • dr Stanley’a Krippnera – profesora psychologii na Uniwersytecie Saybrook; byłego Prezesa Stowarzyszenia Psychologii Humanistycznej, Parapsychologicznej oraz Towarzystwa Badań Snów; członka Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego, Naukowego Towarzystwa ds. Badań nad Seksem, Amerykańskiego Stowarzyszenia Psychologów, Amerykańskiego Towarzystwa Hipnozy Klinicznej oraz Naukowego Towarzystwa ds. Badań nad Religią,
  • dr Jerry’ego Solfvina – profesora Centrum Studiów Indyjskich przy Uniwersytecie Massachusetts, byłego dyrektora podyplomowych studiów parapsychologii na Uniwersytecie im. Johna F. Kennedy’ego w Kalifornii; dr Solfvin kontynuuje badania naukowe na temat PSI oraz efektów placebo,
  • Briana Van der Horsta – pisarza, dziennikarza, terapeuty i konsultanta; głównego moderatora w Europie „Integral Institute” Kena Wilbera; wymieniony w „Kto jest kim na świecie” od 1994 r. oraz „Kto jest kim w Ameryce” od 2007 r.

Mimo że historia Johanny Kern może się niektórym wydawać spełnieniem marzeń, ona sama musiała zapłacić wysoką cenę za to, czego się nauczyła. Wymagało to od niej zostawienia za sobą wszystkiego, co kochała czy wiedziała, i zostania uczniem Mistrza. Transy trwały, a ona musiała przejść kilka inicjacji na przestrzeni lat, by dojść do kolejnych poziomów swojej nauki w zakresie tej niezwykłej wiedzy, by w końcu samej stać się Mistrzem.

Kiedy ludzie znajdujący się na różnych etapach życia zaczęli pojawiać się na jej drodze i prosić o radę, leczenie lub wskazówki, wszystko wydawało się dziać w sposób naturalny, tak jakby jakoś wiedzieli, jak ją znaleźć i jakby wiedzieli, że ona może im pomóc.

Nie ujawniając źródła swoich umiejętności i wiedzy, będąc cały czas pełnoetatowym filmowcem, stała się doradcą, uzdrowicielem i nauczycielem. Uważała, że to, co otrzymała było darem dla wszystkich, a nie tylko dla niej.

Książki  Johanny Kern są obecnie dostępne na całym świecie w trzech językach (alfabetycznie): angielskim, niemieckim i polskim, a płyty CD  w j. angielskim i polskim: LINK


Kariera filmowa

Johanna Kern jest filmowcem, który zazwyczaj jest zaangażowany we wszystkie aspekty tworzenia filmu: scenariusz, produkcję i reżyserię.

Rozpoczęła swą karierę jako zawodowa aktorka w Europie (Polska, Niemcy Zachodnie), by po przeniesieniu się na stałe do Toronto w Kanadzie, kontynuować pracę w filmie i telewizji.

Zadebiutowała na kanadyjskich ekranach filmowych w 1990 roku grając Panią Yarulewski w filmie fabularnym reżysera, Deepa Mehta, pt. “Sam & Me” (“Sam i Ja”). W tym samym czasie Johanna Kern prowadziła również własną kompanię teatralną w Toronto, “SMYK”, z repertuarem przeznaczonym dla młodych widzów oraz pracowała jako producent i prezenter radiowy w “Śniadaniowym Radiu Zet” – skierowanym do polsko-kanadyjskich słuchaczy z obszaru Toronto i jego okolic.

W latach 1993–1997, Johanna Kern kontynuowała naukę w Ryerson Polytechnic University w Toronto, gdzie ukończyła z wyróżnieniem dział filmowy, uzyskując stopień „BA with Honors” jako jedna z najlepszych w szkole filmowej. Była również założycielką “Kid Stage”, szkoły aktorskiej dla dzieci i młodzieży od lat 5 do 21, prowadzącej działalność w Mississauga, Ontario. “Kid Stage” przyjmowała w swe progi ponad 100 uczniów w każdym semestrze, wystawiając na scenie teatralnej musicale autorstwa i w reżyserii Johanny Kern, z dużą obsadą ponad 200 aktorów (w tym również uczniów “Kid Stage”) oraz tancerzy z lokalnych grup tanecznych.

Nakręciła szereg filmów krótkometrażowych, w tym cieszący się wysokim uznaniem krytyków filmowych “Cherries for Brian”, czyli “Czereśnie dla Briana”. Jej filmy krótkometrażowe („All about Men”, „All About Women”, „Toronto: Second Society”, „Portrait of a Man” itd.) zdobyły sobie uznanie na międzynarodowych festiwalach filmowych na całym świecie, m.in. Palm Springs International Film Festival – Kalifornia U.S.A.; Raindance International Film Festival- Wielka Brytania; Figueira da Foz International Film Festival – Portugalia; Cinewomen – Norwich International Film Festival – Wielka Brytania, i innych.

Po zrealizowaniu szeregu filmów krótkometrażowych w latach 90., Johanna Kern zajęła się produkcją filmów fabularnych. W roku 2002 postanowiła wykorzystać jeden ze swych musicali pt. “Franek, Duża Baba i Czterdziestu Rozbójników” jako podstawę do scenariusza fabularnego filmu fantasy. Podczas gdy w musicalu tancerze grali na scenie “Rozbójników”, w wersji filmowej pt. “Shadwowland, The Legend” (“Kraina Cieni: Legenda) postacie rozbójników stały się “Cieniami” odtworzonymi przez kilkudziesięciu mistrzów wschodnich sztuk walki.

Produkcja filmu trwała kilka lat, w tym efekty specjalne zajęły ponad cztery lata a muzykę napisał Romuald Lipko. Po rozpowszechnieniu filmu w Kanadzie (wrzesień 2012 r.) przez kompanię dystrybucyjną Entertainment One, tytułowa piosenka z filmu, z muzyką Romualda Lipki i tekstem Johanny Kern, weszła na listy przebojów blisko 30 stacji radiowych w Kanadzie.

Johanna Kern jest właścicielem After Rain Films, wytwórni filmowej która wyprodukowała “Shadowland: The Legend”.

Była również naczelnym szefem programów dla SpaceChannel. TV i DragonWorld. TV (należących do IPX Entertainment) i koproducentem (wraz z IPX Entertainment) kilku seriali dla tych kanałów.

Jest autorką kilku scenariuszy filmów fabularnych, jak również producentem i reżyserem szeregu reklam telewizyjnych oraz teledysków muzycznych.

Była także założycielem i dyrektorem “Fantasy Worldwide Film Festival” (“Ogólnoświatowego Festiwalu Filmów Fantazyjnych”), działającego w latach 2005-2007 w Toronto, Kanada. Festiwal prezentował filmy w gatunkach fantazji, mitologii światowej, mistycyzmu, magicznego realizmu, oraz science fiction.


Życie prywatne

Małżeństwo Johanny Kern  z Patrickiem szybko stało się przykładem związku, który nie tylko jest przepełniony Szczęściem i Miłością, ale także ma wspaniały cel – pozwala obojgu partnerom rozwijać się i rozkwitać w przeróżnych aspektach. Para jest postrzegana jako tworząca naprawdę wyjątkowy związek wśród bliższych i dalszych znajomych, a ich pełna miłości, radości i troski postawa zjednuje serca nawet nieznajomych – wszędzie, gdzie się pojawią.

Oto jak Johanna Kern opowiada o swoim związku w wywiadzie dla Wellnessday.eu:

„Znaliśmy się wcześniej wiele lat poprzez krąg wspólnych przyjaciół, lubiliśmy się owszem, ale nie na tle romantycznym. Nigdy nie patrzyłam na Patricka jak na potencjalnego partnera – jest ode mnie o wiele młodszy, a ja lubię w ludziach dojrzałość́. Natomiast kiedy przypadkowo zaczęliśmy spędzać ze sobą coraz więcej czasu, nagle ze zdziwieniem odkryłam, jak bardzo ten młody mężczyzna jest dojrzały życiowo. Ale to oczywiście nie wystarczyło, abym się w nim romantycznie zainteresowała. Byłam wtedy przekonana, że wolę pozostać już̇ sama (po pierwszym małżeństwie). Moje życie zawsze było i do tej pory jest wypełnione po brzegi – wydawało mi się, że wystarczy mi to, co mam: bogate przeżycia, mnóstwo wspaniałych ludzi na mej drodze, ciekawy styl życia, ogrom okazji do tego, żeby być kreatywną. Lubiłam swoje życie i niczego mi w nim nie brakowało. Aż tu nagle…no tak. Patrick nie dawał za wygraną. Wniósł w moje życie całkiem inne kolory, jakby pełniejsze.”

Wzięli ślub 21 grudnia 2012 r. – w dniu, który przez różnych ludzi szukających sensacji był przepowiadany – rzekomo zgodnie z przewidywaniami Majów – jako dzień, w którym miał nastąpić „koniec świata”.

„Oczywiście nie było żadnej katastrofy kończącej żywot naszej planety” mówi Johanna. „Jest za to wspaniała miłość, którą Patrick i ja nadal pielęgnujemy i którą się cieszymy.”


Organizacja H.O.P.E.

W styczniu 2013 roku Johanna Kern wraz z mężem Patrickiem założyła niedochodową organizację na rzecz podnoszeniaH.O.P.E. assn. – Organizacja non-profit założona przez Johanna Kern, reżysera i producenta filmowego, nagradzaną autorkę, doradcę i mentora świadomości oraz ogólnego dobra człowieka pod nazwą Humans Of Planet Earth Assn.” (Ludzie Z Planety Ziemia), w skrócie H.O.P.E. Assn. (Nadzieja). Głównym celem oragnizacji jest promowanie i zapewnianie dobra ludzi w aspektach społecznych, emocjonalnych, duchowych i edukacyjnych za pomocą warsztatów, wydarzeń, seminariów, konferencji, zajęć, książek, sztuki, nagrań audio/wideo, filmów i festiwali filmowych, wystaw, targów i pokazów.


Działalność pisarska oraz nagrody autorskie

W latach 1999–2000 Johanna Kern pisała artykuły dla “Kinema: czasopisma filmowego i mediów audiowizualnych”, wydawanego przez Waterloo University w Kanadzie.

Po sukcesie autobiograficznej książkiMistrz i Zielonooka Nadzieja” oraz obserwując entuzjastyczną reakcję czytelników na zawarte w niej nauki, Johanna Kern opracowała zestaw płyt CD oraz księgę codziennych afirmacji „365 (+1) Afirmacji Pięknego Życia: Wieczysty Kalendarz Sukcesu, Szczęścia, Zdrowia i Dostatku – pozwalających stopniowo przeprogramować podświadomość i poprawić każdą sytuację życiową.

W kolejnej swojej książce, „Nauki Nadziei” – tom 1, Johanna Kern dzieli się pierwszą częścią niesamowitych antycznych nauk na poziomie zaawansowanym i pokazuje czytelnikom jak praktycznie zastosować tę wiedzę do swoich własnych doświadczeń. Następna jej książka, „Sekrety Miłości dla Każdego: Wszystko, co warto wiedzieć, żeby mieć niesamowity związek”, zgłębia przeróżne aspekty udanego romantycznego związku. Napisana prosto i od serca, a dodatkowo ozdobiona czarującymi ilustracjami, przemawia ona do pełnego spektrum czytelników – bez względu wiek, płeć, orientację, konserwatywne lub nowoczesne podejście do miłości i zmysłowej intymności. 

Jest również współautorką dwukrotnie nagrodzonej powieści “Shadwowland, The Legend” („Kraina Cieni: Legenda”) (wraz z brytyjskim autorem Royem Fitzsimmonds), opartej na scenariuszu jej filmu fabularnego o takim samym tytule. 

Nagrody autorskie

  • „Master and The Green-Eyed Hope” otrzymała Specjalne Wyróżnienie na 2013 San Francisco Book Festival — w sekcji „Spiritual/Inspirational”
  • Powieść „Shadowland: The Legend” otrzymała II nagrodę na 2013 San Francisco Book Festival — w sekcji „Young Adults”
  • „Master and The Green-Eyed Hope” otrzymała Specjalne Wyróżnienie na 2013 New York Book Festival — w sekcji „Spiritual/Inspirational”
  • Powieść „Shadowland: The Legend” otrzymała Specjalne Wyróżnienie na 2013 New York Book Festival — w sekcji „Young Adults”

Filmografia

  • 2012: „Shadowland: The Legend” (film fabularny)
  • 1997: „Cherries for Brian” (film krótkmetrażowy)
  • 1997: „All About Men” (film krótkmetrażowy)
  • 1996: „All About Women” (film krótkmetrażowy)
  • 1995: „Toronto: Second Society” (film dokumentalny o ludziach bezdomnych )
  • 1994: „The Portrait of a Man” (film krótkmetrażowy)
  • 1991: „Kot w Butach” (film telewizyjny)

ZOBACZ TAKŻE: